28 juli We zijn in Florida

Weer: 32 graden en bewolkt
Aantal foto's gemaakt vandaag: 89
Totaal aantal foto's : 89

Gisteravond waren we allemaal ineens erg moe, en we besloten om toch maar te gaan proberen om een paar uurtjes te slapen voordat Wim ons om 02:30 uur zou komen ophalen.

Van slapen kwam niet zoveel terecht door de harde regen en de onweersbuien die Zoetermeer teisterden. Tegen de tijd dat we in slaap vielen, ging de wekker alweer! Nog allemaal even douchen en de laatste spullen in de koffers doen, en toen stond Wim voor de deur. Midden in de nacht konden we lekker doorrijden, dus we waren keurig op tijd op Schiphol. We kregen nog een verrasingstasje mee van Wim en Joanita voor de vakantie.

 

Het inchecken bij Tap ging heel snel en we konden doorlopen naar de douane en de handbagagecontrole. Op Schiphol hebben ze tegenwoordig bedacht dat alles waar een stekker aan zit of aan en alle elektronische spullen apart in een bakje door de scanner moet.

Daar waren we dus wel een tijdje mee bezig…gelukkig hadden we een hoop opladers in de koffers gedaan, maar er bleven nog genoeg dingen over. Het bakje met de telefoons werd grondig geïnspecteerd en uiteindelijk mochten we doorlopen.

Nog even gewinkeld en nog een half uurtje gezeten en het cadeautje van Wim, Joanita en de kids opengemaakt (hartstikke bedankt!!), en toen op weg naar de gate.

 

 

We hadden mooie plekken in het vliegtuig van Tap, omdat we bij de nooduitgang zaten. Het vliegtuig zag er verder prima en gloednieuw uit. Iets later dan gepland, om 06.30 uur gingen we de lucht in. Aan boord kregen we nog een ontbijtje (de broodjes waren met 2 kuipjes jam erop uiteindelijk wel weg te krijgen ;-) )

 

Om 08:15 (plaatselijke tijd) landden we in Lissabon. De koffers waren doorgelabeld naar Miami, dus we konden in 1 keer door naar de handbagagecontrole bij de gate. Natuurlijk werden wij er uitgepikt voor de steekproefcontrole en moesten alle tassen open en gecontroleerd worden. Net als op Schiphol werden er geen bommen in onze spullen gevonden en konden we doorlopen naar de bus die ons naar het vliegtuig bracht.

Het vliegtuig was behoorlijk groot en had 2 gangpaden met aan de raampjes 2 stoelen naast elkaar en in het midden 4 stoelen. Wij hadden plekken achterin het vliegtuig en we zaten met z’n tweetjes naast elkaar bij het raam.

 

De vlucht duurde voor ons gevoel superlang. Tussendoor probeerden we wat te slapen en we brachten de tijd door met lezen en tv kijken (in de rugleuning van de stoel voor ons zat een schermpje). Het eten viel helaas wel een beetje tegen, want er was alleen nog maar vis over toen ze bij onze rij kwamen ;-(

Eindelijk landden we om 14:10 uur (plaatselijke tijd) in Miami. Er stond een lange rij bij de paspoortcontrole, maar het viel gelukkig mee, want na 40 minuten waren we aan de beurt om op de foto te gaan en onze vingerafdrukken te maken. Na nog een paar controles konden we de koffers gaan ophalen, die al klaar stonden naast de bagageband. Nog een laatste controle van de koffers en ja hoor, weer moest er een koffer open (zien we er nou zo onbetrouwbaar uit?!) en toen een wandelmars richting het Car Rental Center.

 

Aangekomen bij Hertz, stond onze naam al op een bord (je bent Goldmember of je bent het niet he ;-) en konden we kijken waar de auto stond.

Er stond een mooie zilveren Ford Edge voor ons klaar. Alle koffers pasten er met gemak in!

De TomTom was een beetje de weg kwijt (en wij dus ook) toen we om 15:30 uur richting Miramar reden voor de eerste overnachting in het Hampton Inn & Suites. Gelukkig deed hij het na een tijdje wel en zagen we het hotel ineens liggen!

Het hotel zag er mooi uit met een ruime kamer en een buitenzwembad.

 

Het meisje bij de receptie vroeg of we misschien stroopwafels bij ons hadden toen ze hoorde dat we uit Nederland kwamen. “Nee, maar we hebben wel drop”, zeiden wij. Dat wilde ze natuurlijk wel even proeven!

 

Nadat we even gezwommen hadden, gingen we douchen en vertrokken we naar de Pembroke Gardens Mall, waar we bij de Cheesecake Factory wilden gaan eten. Onderweg kochten we nog wat te drinken bij de Publix. We hebben heel Miramar en omstreken gezien op onze zoektocht naar de Cheescake Factory. Tom liet ons een beetje in de steek en we hebben de Miramar Parkway heeeeeel vaak gezien. Na de hulp ingeroepen te hebben van een Amerikaanse dame vonden we de Cheesecake Factory toch nog!

We hebben er heerlijk gegeten! Richard nam een traditional hamburger, Denise koos een cheese pizza (met niet teveel kaas haha) en Michael en Majory namen allebei een Hawaiian pizza. De hamburger van Richard zorgde voor wat troubels in de keuken, dus onze waiter Larry  zei dat hij die van het huis kreeg, omdat hij er zo lang op moest wachten. Nu smaakte hij natuurlijk nog lekkerder!

 

Toen (bijna) al het eten was weggewerkt, sloeg de vermoeidheid ineens toe bij ons allemaal… Nee Larry, we willen echt geen dessert meer, we gaan naar bed!

We reden bijna in 1x keer terug naar het hotel en we doken gauw onze bedjes in.

We zijn bijna 46 uur op geweest op een paar korte hazenslaapjes na!

Morgen na het ontbijt gaan we naar de villa!